Elftal vragen aan… Cor Brongers (North Sea Petroleum).
Cor Brongers is medeoprichter van het fameuze North Sea Petroleum en Sea Bunkering International (SBI). Deze maand wordt Brongers tachtig jaar. Een mooi moment om eens terug te kijken op zijn carrière in de oliehandel. Een branche waarin hij nog altijd als adviseur actief is. Weliswaar niet meer fulltime, maar nog altijd met dezelfde ‘24/7 passie’ voor de scheepvaart. Ook zijn passie voor onze FC is nog altijd voelbaar. Deze ‘Elftal vragen aan…’ met de voorzitter van de Stichting Maritieme Skybox gaan over GVAV, bunkering en houvast aan het geloof.
1. Wat kun je over jouw eerste werkjaren vertellen Cor?
“Ik ben geboren in Delfzijl, als jongste in een gezin van vier. Op mijn zestiende moest ik noodgedwongen de winkel van mijn vader overnemen. Had ik ineens de verantwoordelijkheid voor een bedrijf. Dat was een harde, maar waardevolle leerschool. Zo hadden we in de strenge winter van 1963 weken lang sneeuw en dus amper inkomsten. Het leerde me dat ondernemen grillig is en dat je creatief moet zijn.”
“Op mijn achttiende moest ik in militaire dienst. Ik was letterlijk met de trein onderweg naar Limburg, toen er op station Zwolle werd omgeroepen dat ik naar huis moest bellen. Ik was toch vrijgesteld vanwege ‘persoonlijke onmisbaarheid’, waardoor ik de kost voor mijn ouders kon blijven verdienen. Op mijn eenentwintigste hebben we de winkel verkocht en ben ik gaan werken voor Delf-Oil, een nieuw olie- en tankvaartbedrijf in Delfzijl. Dat heb ik als manager en later directeur tot 1976 gedaan.”
2. Velen kennen jou van het fameuze North Sea Petroleum. Hoe is dat ontstaan?
“In 1976 nam ik ontslag bij Delf-Oil. Ik zag andere kansen en wilde zelfstandig verder als ondernemer en grootaandeelhouder. Samen met Smid & Hollander heb ik toen North Sea Petroleum opgericht. Zij hadden een raffinaderij in Amsterdam waar diesel bij vrijkwam en ik had een groot en betrouwbaar netwerk, kende de markt, leveranciers, scheepvaartklanten en internationale oliehandelaren. Dat bleek een gouden combinatie.”
“Onze handel nam een enorme vlucht. Wij deden internationale leveringen aan zeeschepen, maar ook trading en ladingen olie, vooral langs de Rijn tot aan Bazel.
In 1979 volgde een echte oliecrisis en ontploften de prijzen. Wat later bouwden we een zeeschip voor Wagenborg. Die investering gaf ons nóg meer binding met de zeevaartsector. Uiteindelijk is North Sea Petroleum in 1998 overgenomen door het beursgenoteerde Petroplus.”
3. Ondertussen richtte je in 1990 Sea Bunkering International (SBI) op. Waarom?
“Ik raakte aan de praat met de eigenaren van Seatrade; een grote, wereldwijde koelscheepvaartrederij. Samen richtten we SBI op, waarmee we destijds de exclusieve en wereldwijde bevoorrading van alle Seatrade-schepen met olie en smeermiddelen zo’n twintig jaar uitvoerden. Zoals dat in het zakenleven vaak gaat, wisselde ook SBI later van eigenaren. Maar nog steeds is SBI een vooraanstaande leverancier van smeermiddelen aan de internationale zeevaart, overal ter wereld.”
4. Wat maakt jouw branche zo interessant dat je nog steeds actief bent?
“De oliehandel en scheepvaart zitten in mijn hart en dat blijft. Het is een dynamische wereld. Je staat vierentwintig uur per dag aan, driehonderdvijfenzestig dagen per jaar.
Je moet razendsnel op de hoogte zijn van het wereldnieuws en snel kunnen reageren. Er spelen grote risico’s, maar er liggen ook mooie kansen. Ik heb nooit echt overwogen om te stoppen met werken en heel eerlijk, het voelt nooit als een goed moment.”
“Na de overname van North Sea Petroleum in 1998 heb ik het bedrijf nog tot 2005 geleid, waarna Seatrade mij weer vroeg om bij SBI te komen helpen. Anno 2026 ben ik nog altijd betrokken. Ik heb nog een klein minderheidsbelang en ben er adviseur. Meesturen hoeft niet meer, want er zit een uitstekend management! Maar het blijft toch je kind he, daar heb je nog altijd blijdschap of kopzorgen van.”
5. Je bezoekt al jaren alle thuiswedstrijden van FC Groningen. Wat zijn zo enkele eerste herinneringen aan onze FC?
“Och jee, ik heb zoveel bijzondere herinneringen! Ik was al eens bij een schoolconcert in het Oosterpark als jochie, maar op 3 juni 1959 bezocht ik er als dertienjarige Feyenoord – Santos FC met Pele, de afscheidswedstrijd voor eredivisiescheidsrechter Klaas Schipper uit Delfzijl. Daar begon mijn relatie met het stadion en de club. Vanaf toen ging ik regelmatig naar GVAV.”
“Voetbal bracht me ook steun. Op 24 oktober 1970 kostte een felle brand in een inrichting in Wagenborgen het leven van zestien vrouwelijke patiënten. Als lid van de vrijwillige brandweer Delfzijl heb ik tijdens die ramp via de ladderwagen vele vrouwen geëvacueerd, maar voor velen mocht de hulp niet meer baten.
In die tijd bestond er niet zoiets als slachtofferhulp, je was aan je lot overgelaten. Ik ben de volgende bewust naar GVAV-Den Bosch gegaan in het Oosterpark. Die zondag begon voor mij de verwerking, want voetbal bracht afleiding, maar vergeten zal ik die ramp nooit!”
“Ook was ik bij een van de eerste uitwedstrijden van FC Groningen. Het was een wedstrijd in de Kuip tegen Feyenoord op 12 december 1971. Ik was er met Rotterdamse collega’s en vooraf zei ik dat ik neutraal was. FC Groningen startte met een ex-hockey international in de basis, Gerard Hylkema. Ik weet nog dat hij scoorde. Mijn vrouw en ik sprongen van blijdschap automatisch een meter omhoog. Daar was niks neutraals aan, haha.”
6. Met North Sea Petroleum werd je een van de eerste FC-sponsoren ooit. Waarom?
“Na de promotie van FC Groningen in 1980 kreeg ik bezoek van Theo Huizinga. De club had extra geld nodig om ook in de Eredivisie te kunnen presteren. Ik was inmiddels supporter en trouw volger en eerlijk is eerlijk, we konden op dat moment wel wat centen missen. We besloten de club te steunen en kochten reclameborden langs het veld, kregen zes zogenaamde logekaarten, toegang tot de bestuurskamer en een parkeerkaart naast het stadion. Ook mochten we met ons bedrijf een wedstrijd tegen de FC voetballen. Dat is er nooit van gekomen, we konden geen elftal op de been brengen.”
7. Je bent nog altijd supporter van de FC. Hoe ziet jouw ideale wedstrijddag eruit?
“Ik ben graag op tijd aanwezig in onze Maritieme Box. Dan klets ik wat met onze gastheer Philip en begroet als voorzitter boxgenoten en gasten. Na een hapje en drankje ga ik naar mijn vertrouwde plekje op ons skyboxterras. Na afloop praten we vaak gezellig bij. Ik mis zelden een wedstrijd, eigenlijk alleen de zondagochtendwedstrijden van 12.15 uur. Mijn geloof en de kerkdienst op zondagochtend vind ik belangrijker dan de FC.”
8. Wat is jouw mooiste herinnering aan FC Groningen?
“Dat is en blijft de bekerwinst tegen PEC Zwolle. Ik had de mazzel dat we in een skybox van een goede Rotterdamse relatie terecht konden. Dat was een hele bijzondere ervaring met elkaar. De wedstrijd was spannend en de sfeer in de Kuip was geweldig. De KNVB-beker is echt een prijs en daar waren we maar mooi even bij! Ook de beleving rondom de Europese thuiswedstrijden vond ik magisch!”
9. Als je terugkijkt op je leven als ondernemer, waar ben je dan het meest trots op?
“Dat ik nog altijd prima verstandhoudingen met zoveel verschillende mensen heb. Ik heb altijd geprobeerd om zo transparant en duidelijk mogelijk te zijn. Ik vond en vind het belangrijk om een betrouwbare gespreks- en zakenpartner zijn. Daardoor heb ik nog altijd goede relaties met (oud-)klanten en leveranciers, maar ook met vele collega’s en (oud-)collega’s. Ik heb ondernemen altijd als teamwork gezien en samen hebben we zoveel moois bereikt. Ik kom nog met heel veel plezier op ons kantoor aan het Hereplein. Het is fijn om onder de mensen te zijn.”
10. Wat is de beste keuze die jij ooit hebt gemaakt?
“Voor mij is dat om onvoorwaardelijk vast te houden aan mijn geloof. Dat is een levenswaarde voor mij. Het geloof geeft mij kracht, moed en rust tijdens mooie, maar vooral ook tijdens moeilijke momenten in mijn leven. Kijk, ik zie het leven in een groter perspectief. De aardse dingen zijn mooi hoor; het ondernemerschap, de wereld bereizen, het vele voetbal kijken, maar geloof heeft eeuwigheidswaarde. Dat geeft me houvast.”
11. Heb je ook een lijfspreuk?
“Jazeker! ‘Navigare nessesse est.’ Varen is noodzakelijk en de scheepvaart zal er altijd zijn. Het staat ook wel voor het navigeren door de tijd. En ‘Koopmansgoed is eb en vloed,’ dat zegt alles voor mij. Dit spreekwoord liet ik altijd op Makkummer wandborden schilderen en gaf het cadeau aan klanten en jubilarissen. De ene dag heb je hoog water en gaat het fantastisch, maar soms is het laag water en zit het tegen. Je wint en verliest, maar zorg dat je zes van de tien keer wint.”
