De dag één van: Engbert Bijzitter gaf het ‘dag één’-gevoel door.

In de rubriek ‘de dag één van’ kijkt FC Groningen voorafgaand aan iedere thuiswedstrijd in de competitie terug op de specifieke dag dat de clubliefde voor een supporter begon. In deze editie wordt het verhaal van Engbert Bijzitter uitgelicht. Zijn ‘dag één’ vond plaats in het seizoen 1986/1987, maar het gevoel van die dag gaf hij ook door aan zijn kinderen.

Op zeventienjarige leeftijd bezocht Engbert samen met zijn broer voor het eerst een wedstrijd van FC Groningen. Het was bovendien de eerste professionele voetbalwedstrijd die hij ooit bijwoonde. In het seizoen 1986/1987 beleefde hij daarmee zijn ‘dag één’ als supporter. Wat Engbert na al die tijd nog is bijgebleven is hoe Jan van Dijk en Jos Roossien voor de warming-up het veld op kwamen. Vanaf de overkant het veld opgelopen en een gebalde vuist de lucht in richting de supporters. Dat gaf het publiek en ook de zeventienjarige een bijzonder gevoel.

De opvolgende jaren bezocht Engbert regelmatig een wedstrijd van de FC, maar het zat nog niet vast in zijn systeem. Toen hij zelf kinderen kreeg veranderde dit. De FC werd zijn FC en dat van zijn gezin. Hij gunde zijn kinderen dezelfde beleving die hij ooit had tijdens zijn ‘dag één’. Met die gedachte nam Engbert ongeveer tien jaar geleden twee seizoenkaarten en zat met zijn dochter op de Koeman Tribune. 

Na verloop van tijd ontstond er echter een klein probleem. Nadat zijn dochter een Ajax-shirt cadeau kreeg van een kameraad, ontwikkelde zij een voorliefde voor de Amsterdamse club. Dat leidt af en toe tot komische situaties. Tijdens een wedstrijd tussen FC Groningen en Ajax kwam de Trots van het Noorden op voorsprong. Waar het hele stadion juichte, bleef Engberts dochter demonstratief zitten. Dat zagen de supporters om hen heen ook. Lachend klonk de vraag: ‘Is het fout gegaan aan moeders kant?’Volgens Engbert was daar echter geen sprake van, want zijn dochter heeft heel bewust zelf voor Ajax gekozen.

Met zijn zoon liep het anders, hij bleef het FC-gevoel wel vasthouden. Inmiddels zitten vader en zoon samen op de Noordtribune en is een thuiswedstrijd uitgegroeid tot een vaste traditie. Zodra ze in de auto stappen, wordt altijd dezelfde vraag gesteld: ‘Hebben we de seizoenkaarten mee?’ Daarna rijden ze richting Groningen en neemt de zoon de opstelling door. Op de terugweg gaat de radio aan om de nabeschouwingen en interviews te beluisteren. Het zijn juist die kleine rituelen waar je normaal gesproken nauwelijks bij stilstaat, maar die de wedstrijddag extra bijzonder maken.

De beleving aan deze zijde van het stadion vindt Engbert fantastisch. De sfeeracties van de Noordtribune behoren dan ook tot de absolute hoogtepunten. Zelf krijgt hij ze niet altijd volledig mee, omdat hij tijdens de opkomst vaak onder het doek zit. Toch vindt hij het prachtig om te zien hoeveel tijd en inzet supporters in deze projecten steken. Bovendien blijft het telkens weer een verrassing hoe de sfeeractie eruitziet en hoe de eerste vijf minuten van de wedstrijd verlopen. Regelmatig mist Engbert namelijk juist dat gedeelte van de wedstrijd, maar hij zou het voor geen goud willen ruilen.