Samir Memisevic: Bikkelharde Bosniër bleef doorgaan

29 december 2019 / vandaag

Samir Memisevic heeft een lastig jaar achter de rug waarin blessureleed heb lange tijd in de weg zat. De Bosniër speelde in november van dit jaar voor het eerst in een half jaar weer de volle 90 minuten in een Eredivisiewedstrijd. Hij was tegen Feyenoord direct belangrijk met een benutte strafschop. Het betekende het definitieve einde van een donkere periode met ongemakken rond de buikstreek, die hem bijna anderhalf jaar plaagde. 

“Het begon min of meer aan het begin van het seizoen 2018/2019,” herinnert Samir Memisevic zich als hij vertelt over de blessure die hem lang ongemak bezorgde. “Ik had al last van mijn buikspieren en kreeg daarna ook pijn aan de binnenzijde van mijn bovenbeen. Die combinatie leverde enorme pijn op in de buikstreek, omdat het met elkaar verbonden is. Ik bleef doorspelen, met pijnstillers, maar na elke wedstrijd stortte ik bijna in vanwege de pijn.”
 
Stoppen
Na wedstrijden trainde Memisevic soms twee tot drie dagen niet om te kunnen herstellen en bereidde hij zich aan het einde van de week voor op de volgende wedstrijd. “Zo ging het elke week. Ik was alleen maar aan het herstellen voor de volgende wedstrijd. Er zijn toen wel momenten geweest dat ik dacht: ‘Ik stop met voetballen’. Zeker als ik de ochtend na een wedstrijd wakker werd en ontzettend veel pijn had. Toch kwam dan snel weer het besef dat pijn ook bij voetbal hoort, dat het je kan overkomen in je carrière.”
 
FC Groningen kende vorig jaar een moeilijke start van het seizoen en Memisevic was één van de steunpilaren van het elftal. De Bosniër verbeet de pijn. “Het plan was dat ik tijd zou nemen om te herstellen als we na de winterstop veilig zouden zijn, maar het ging daarna zo goed dat we kans maakten op de play-offs om Europees voetbal.”

Memisevic2

Naalden
Dus werden alle middelen aangewend om de international van Bosnië-Herzegovina toch maar steeds weer speelklaar te krijgen. “Na wedstrijden kreeg ik naalden in mijn buik om de spieren tot rust te laten komen. Materiaalman Bert de Voogd maakte daar altijd grappen over. Het was ook een vreemd gezicht met al die naalden.”
 
Van de 37 officiële wedstrijden in het seizoen 2018/2019, speelde Memisevic er 36 de volle 90 minuten. Hij scoorde vijf keer en kon terugkijken op een prima seizoen, ondanks de wekelijkse pijn. “Het was inderdaad mijn beste seizoen voor FC Groningen tot nu toe. Misschien was het seizoen nog wel beter geweest als ik die problemen niet had gekend. Al weet je dat natuurlijk nooit.”
 
Specialist
Na een lange zomervakantie sloot Memisevic in juli weer aan bij de selectie van FC Groningen tijdens het trainingskamp in Norg. “Ik voelde me op dat moment goed, maar tijdens de eerste training leek het alsof er twee messen in mijn lies werden gestoken. Toen kon ik het niet meer opbrengen.”
 
In overleg met de technische en medische staf werd besloten om een lange rustperiode in te gelasten “En ik bezocht een specialist in Rotterdam. Die kwam met allerlei adviezen. Ik heb ze opgevolgd en nu ben ik weer helemaal terug.”

Memisevic

Rentree
Uiteindelijk maakte Memisevic op 27 oktober, uit tegen sc Heerenveen, als invaller geheel pijnvrij zijn rentree. Het tekent het karakter van de Bosniër dat hij het zo lang volhield. Ieder ander had wellicht het bijltje er al lang bij neer gegooid. “Alles zit in je hoofd. Ook de pijn. Ik denk dat ik mentaal sterk ben. Het is een karakter dat ik van mijn vader heb meegekregen. Het hoort ook wel bij de Balkan-mentaliteit. We geven niet zomaar op. Dat zit in ons bloed.”
 
Zijn vader was en is een voorbeeld voor de verdedigende middenvelder van FC Groningen. “Als ik mijn vader zag voetballen, wilde ik zoals hij worden. Hij was een heel goede voetballer en is een enorm fijn mens. Hij speelde bij Sloboda Tuzla. Dat was in zijn tijd een subtopper in toen nog de Joegoslavische competitie. Hij is nu 66 en voetbalt nog steeds. Dat vind ik fantastisch.”
 
Indirect was de vader van Memisevic ook een grote motivatie. “In mijn jeugd was mijn vader de coach van mijn team. Anderen hadden vaak het idee dat mijn vader mij voortrok. Op een bepaald moment dacht ik: ‘Ik zal jullie laten zien wat ik kan’. Ik wilde de mensen in Bosnië tonen dat ik ook zonder mijn vader kon slagen als voetballer. Dat is gelukt hier bij FC Groningen.”

Memisevic3
Gasterra

Praat mee

Laatste nieuws